Timelapse 2

Na mijn vorige blog, waarin ik mijn eerste beginselen met timelapse-fotografie liet zien heb ik niet stil gezeten. Ondertussen is er een nieuwe timer besteld en binnengekomen. Hiermee kun je instellen om de hoeveel seconden de camera een opname moet maken en ook is instelbaar hoeveel opnamen de camera moet gaan maken. Nu is het mogelijk om een continue serie opnames te maken, zodat er een vloeiende timelapse film ontstaat. Daarnaast ben ik op internet me wat gaan verdiepen in de theorie en praktijk van timelapse fotografie en heb hier veel van opgestoken. Alles handmatig instellen : statiefwerk (uiteraard), witbalans van auto af en vaste instelling geven, sluitertijd en f-waarde handmatig instellen omdat anders tijdens de serie opnames de belichting drastisch kan veranderen en je filmpje kan verknallen. Dan zorgen dat je lens absoluut stofvrij is, want elk stofje valt direkt op in zo'n filmpje. Tot slot de tijdsduur tussen de opnames instellen. Dat is sterk afhankelijk van wat je wilt fotograferen. In mijn geval wil ik het Haaksbergerveen vastleggen in het kader van mijn fotoproject. En dan met name de afgelopen dagen de jagende wolken. Er stond een bijna stormachtige wind en de wolken joegen over mijn hoofd hen. De beste sluitertijd volgens internet-sites hiervoor is ongeveer 3-4 seconden tussen de opnames in. Dus nadat ik de camera stevig op het statief had opgesteld in het veen en op een karakteristieke eik die midden in het veengebied staat had scherpgesteld, kon de opname reeks beginnen. En vanaf dat punt wordt het saai ! Je kunt niets doen dan afwachten. En dat duurt lang. Want als je een filmpje maakt van 10 seconden, dan heb je een berg opnames nodig. Ga maar na : elke seconde opname bevat 24 foto's. Dus totaal 240 foto's. Elk met in dit geval een tussentijd van 4 seconden. Dus 240x4 = 960 seconden oftewel 16 minuten opnametijd voor 10 seconden film !! En dat duurt verrekte lang als de wind over het veen raast en je maar een beetje dom staat te kleumen. Volgende keer toch maar een tweede camerabody meenemen, om de tijd wat nuttiger te doden. Hier dan het resultaat van mijn eerste serieuze poging tot timelapse opnames, iets waar ik zeker nog veel verder mee wil gaan. Leuk om te doen, prachtig als het af is !

Timelapse fotografie

Afgelopen maand heb ik me wat verdiept in timelapse fotografie. In het kort komt het erop neer dat je vanaf statief elke paar seconden een opname maakt van hetzelfde onderwerp en deze later achter elkaar monteert tot een korte film. Hier kan je dan hele gave effekten mee bereiken, bijvoorbeeld sterren die langs de hemel bewegen, een zonsopgang, het opengaan of sluiten van een bloem, of wolken die langs het gehemelte voortrazen. Hier een allereerste filmpje wat ik in het Haaksbergerveen heb gemaakt. Het bestaat uit 220 foto's die door een plugin in Lightroom achter elkaar gemonteerd zijn tot een mp4 filmpje. Door gebruik te maken van 24 fps (frames per second) krijg je dan een filmpje van bijna 10 seconden.  Het zit nog barstensvol beginnersfouten, maar ik vind het wel dusdanig leuk dat ik er zeker mee verder ga. Ik heb om te beginnen een timer besteld, waarmee je kunt instellen om de hoeveel seconden er een opname gemaakt moet worden. Daardoor wordt de beweging in het beeld veel vloeiender. Zodra deze er is ga ik er mee aan de slag en zal ik een tweede resultaat laten zien.

Project H'veen : blauwe kwartiertje

Eind van de middag ben ik vandaag nog even naar het Haaksbergerveen gereden. Het was zwaar bewolkt, regen en harde wind. Eigenlijk geen weer om te gaan fotograferen, maar omdat ik toch wil proberen zeer geregeld aan mijn Haaksbergerveen project te werken besloot ik toch om maar te gaan. Iets wat ik anders zeker niet gedaan zou hebben. Eenmaal in het veen aangekomen heb ik eerst nog een tien minuten bij de auto staan dralen, het was nat en guur. Wel gaan, niet gaan ? Dan toch de rugzak op de rug en het drassige veen in. Buienradar voorspelde dat het met een tien minuten droog zou worden en tegen die tijd had ik nog een drie kwartier om foto's te maken, voor het te donker zou worden. Al snel vond ik aan de noordzijde van het veen mijn onderwerp. Door het smelten van de sneeuw waren hier forse waterplassen ontstaan, met zelfs nog grotendeels ijs erop. Dit gaf een mooie magisch witte melkachtige kleur aan het water. Erboven vlogen de wolken woest door het zwerk. En laat het nu inderdaad een kwartiertje voor zonsondergang droog worden en laat de lucht nu ook nog breken. Weliswaar geen ondergaande zon gezien, maar door gebruik te maken van enkele lee-filters kon ik prachtig gebruik maken van de omstandigheden. Hoe later het werd, hoe langere sluitertijden ik kon krijgen en zo heb ik toch enkele sfeervolle platen van het veen kunnen maken. Vooral in het zogenaamde blauwe kwartiertje was het geweldig. De sfeer van de lucht en de bijpassende kleuren van het ijs op het water gaven het geheel een mysterieuze uitstraling. Helemaal super. Door te werken vanaf statief en gebruik te maken van de timer-ontspanner kun je dan hele lange sluitertijden gebruiken. Hierdoor krijg je strepen in de lucht in plaats van scherpe wolken. Dit geeft een heel aparte sfeer aan de foto. In de bovenste twee foto´s heb ik gebruik gemaakt van de externe flitser. Tijdens de lange belichtingstijden van 20 tot 30 seconden heb ik handmatig de voorgrond met zacht licht op enkele plaatsen ingeflitst. Hierdoor komt hier toch nog wat kleur en licht in. Uitermate tevreden met mezelf ben ik een klein uurtje later weer naar huis gereden. Het was ondertussen donker geworden en weer wat nattig. Who cares ! Het blijkt maar weer, het is vrijwel altijd fotoweer ! En om eerlijk te zijn, zonder de motivatie van het project waren deze beelden niet tot stand gekomen. Ik begin steeds meer van mijn project te genieten.

Superjager

Vanmiddag had ik een bijzondere ontmoeting bij ons in de tuin. Ik sta achter het raam naar de vogelvoederplaats te kijken als er plotseling een bonte specht komt aangevlogen en tegen mijn fotostronk aan gaat zitten. Duidelijk op weg om wat lekkers te snaaien. Ik roep enthousiast naar mijn dochter : "Kijk eens gauw, een specht", want die zien we in onze stadstuin niet zo vaak. Ik heb het nog niet gezegd of er flitst iets voor de ramen langs en net zo snel schiet de specht er ook vandoor. Dan zie ik wat het is : een sperwer die het voorzien heeft op de specht. Wat een spektakel ! Twee vogels in de tuin die ik zelden zie. De specht maakt een snelle bocht en de sperwer mist hem op een haar na. In no-time is de specht uit zicht en de sperwer landt teleurgesteld op de bovenkant van de schommel. Met open mond sta ik te kijken, me amper realiserend wat ik net heb gezien. Dan komt het besef : waar is mijn camera. Gelukkig ligt er vrijwel altijd een camera binnen handbereik en zo ligt er ook nu eentje op de tafel in de kamer. Ik grijp het toestel, waar gelukkig een 70-300mm zoom lens op zit. Dan maak ik door het raam heen snel vier foto's van de sperwer, net op tijd, want nog geen halve minuut later is de vogel al weer gevlogen, op jacht naar een nieuw maaltje denk ik. Gelukkig is één van de vier opnames gelukt, aangezien door het sombere regenachtige weer van vandaag de sluitertijden bagger waren, en dus de bewegingsonscherpte in drie foto's aanwezig is. Maar dit is dan toch wel mooi. Geen topfoto uiteraard, maar voor mij wel een foto met een verhaal !

Ochtendgloren in 't veen

Een goede start maken in het nieuwe jaar. Dat leek me wel een goed idee en dus toog ik vanochtend al vroeg richting het Haaksbergerveen om aan mijn project te gaan werken. Ik had wat ideeen in het hoofd die te maken hadden met de opkomende zon, wolken en sneeuwlandschappen. Nu kan het nog, later deze week gaat het fors dooien en moet ik maar weer afwachten of ik deze winter nogmaals de kans krijgen om een mooie winterse landschapsfoto te maken voor het project. En het verliep heel aardig zoals ik in gedachten had. De zon kwam mooi op met warme kleuren, dreigende wolken, en nog voldoende sneeuw om het landschap een wit aanzicht te geven. Ik kom op een gegeven moment in een bocht van het pad een kleine plas water tegen, die met ijs gevuld is. Door het pad met groothoek te fotograferen met op de achtergrond de opkomende zon, en gebruik te maken van twee Lee grijsgradatie filters (0.45 en 0.9 voor de kenners) kan ik het contrast tussen lucht en sneeuw goed overbruggen. Zo behoud je het frisse wit van de sneeuw en de warme diepe kleuren van de lucht. Zeker als je in photoshop de kleuren nog iets optrekt door de witbalans wat aan te passen en het hooglicht te bepalen en aan te passen. De tweede truc die ik heb toegepast is zes foto's te maken en deze in photoshop aan elkaar te plakken tot een panorama. En ik ben er zelf donders tevreden over. Veel kleur, veel diepte en mooi scherp. Kortom, deze foto gaat het in het project goed doen denk ik. Ook de beide andere foto's vind ik geslaagde opnames en geven goed de sfeer van vanochtend weer.

Gelukkig nieuwjaar

Het afgelopen jaar is omgevlogen. Een fotografisch gezien mooi jaar, met vele hoogtepunten. Met name de Noorwegen reis was weer fantastisch. En de tweede helft van het jaar heb ik ook enkele platen gemaakt waar ik uitermate tevreden over ben. Voor het nieuwe jaar staat er weer van alles op stapel. Mijn fotografisch project over het Haaksbergerveen moet dit jaar uitgewerkt worden, ik wil mijn fotografie flink verdiepen en proberen om een wat eigen style op te bouwen. Daarnaast ga ik komend jaar mijn fotowerk onder brengen bij het natuurfoto stockburo "Buiten-Beeld" dat mijn fotowerk geaccepteerd heeft. Daar heb ik ook veel zin in. En uiteraard gaat mijn weblog en website verder met nieuwe foto's en verhalen. Ik hoop dat u hier het komende jaar weer veel plezier aan zult beleven en ik wens u allen een gezond, succesvol en vooral natuurfotografisch een fantastisch jaar.

Jan

Putter

Afgelopen kerst hadden we een vreemde eend in de bijt, oftewel een putter in de tuin. Dat had ik nog niet eerder mee gemaakt. Bij puttertjes denk ik altijd aan distelvink, dus vogeltjes op distels in de zomer. En dan vooral van de plaatjes, want hier in Twente heb ik ze zelden gezien. En dan nu ééntje in de tuin nogwel. Gedreven door honger en ongetwijfeld aangetrokken door het vele voer dat we voor de vogels strooien. En wat een schitterend vogeltje is het, met die knalrode kop en felgele vleugelveren. Schitterend om te zien. Dus rap de camera erbij gepakt en de lange telelens erop. Vanaf het balkon liet hij (of zij ?) zich mooi vastleggen. Bij bewerken van de foto's zie ik echter opeens dat er een vaste voetring aanwezig is, met zelfs afleesbaar een jaartal en code erop. AB 2.7 NL07 043 zie ik staan. Geboortejaar 2007, dus een 3 jaar oude vogel. 2.7 is de maat van de voetring in millimeters. En volgens mij is dit een ontsnapte gekweekte putter. Vandaar waarschijnlijk ook dat het dier geen grote angst voor de camera had, want ondanks dat ik op ooghoogte op nog geen 5 meter stond te fotograferen, bleef hij vrij rustig zitten en kon ik zowel foto´s als video maken. Ik ben nog even op internet aan het zoeken geweest of dit nu een geringde wilde of tamme vogel is, maar ik heb het niet kunnen vinden. Hoe dan ook, ik vind het nog steeds een mooi en aparte ontmoeting. De distelvink heeft zich in twee dagen kogelrond gevreten, waarna hij is verder getrokken. Tot dusverre heb ik hem nog niet weer gezien. Ik hoop maar dat hij de winter goed doorkomt. Hierbij enkele foto´s en een korte video.