Net als veel andere natuurfotografen geniet ik ook volop van de herfst. Die mooie kleuren, de grondmist met de mooie landschappen en natuurlijk ook de paddestoelen. Overal komen ze boven de grond in allerlei kleuren en vormen. En dat vraagt erom om vastgelegd te worden. Gisteren ben ik naar de Noetselerberg geweest, onderdeel van de Sallandse Heuvelrug, om wat landschappen en paddestoelen te fotograferen. En ik blijf het moeilijk vinden om wat originele opnames te maken van deze paddo's. Klein, en vaak moeilijk te benaderen omdat ze zo dicht op de grond groeien. In de meest onmogelijke houdingen lig ik voor en liefst onder de kleine schimmeluitgroeisels. Dan zoeken naar een goede compositie, instellen van de belichting en soms inflitsen om bepaalde delen op te lichten. Vele pogingen gaan direkt de prullenbak in, en in elke volgende opname is er een kleine aanpassing. Goh, wat is digitaal dan toch mooi. Opname, kijken op het schermpje naar compositie en op het histogram of het gehele bereik er wel in zit, dan de correcties toepassen en opnieuw schieten. Heerlijk om te doen, ik geniet dan volop. En dan thuis de spanning als de opnames langzaam in beeld komen op het grote scherm. De kleine schermpjes achterop de camera's willen nog wel eens vertekenen. Denk je dat de opname haarscherp is, blijkt het het toch net niet te zijn. Maar uiteindelijk blijft er altijd wel wat over. Gisteren was dit het resultaat.
Buurserzand
Vanochtend maar weer eens vroeg op stap geweest. Hoewel, vroeg ? Eén van de voordelen van de herfst is dat de zonsopkomst pas tegen acht uur plaats vind. Alle tijd dus om tijdig op de plek te komen waar je wilt fotograferen, zonder dat je voor dag en dauw (zoals in de zomer) je bed uit moet. Ik besluit om naar het Buurserzand te gaan, een mooi natuurgebied kort bij mijn huis. Enkele weken geleden heb ik hier een mooie waterplas ontdekt, die echter door de langdurige droogte vrijwel leeg stond. Met de grote hoeveelheid regen van de afgelopen week moest het nu snel gevuld zijn, en inderdaad, bij aankomst was er een fatsoenlijk wateroppervlak aanwezig. Perfecte omstandigheden voor een spiegelfoto. Beetje grondmist, mooi zacht licht en dreigende bewolking.
Camera op statief, verloopfilters ervoor (opheffen van het enorme contrastverschil tussen lucht en land) en dan het goede moment afwachten. En het licht was mooi ! Door de dreigende, donkere bewolking ontstond prachtig strijklicht. Warm, bijna gelig licht. En een mooie reflectie in het spiegelgladde water. Dat leverde gelijk de eerste mooie opname van de ochtend op. Even later stond de zon wat hoger, maar was nog steeds mooi en warm van kleur. Ik stond ondertussen midden in het venige gedeelte van het Buurserzand en de warme kleuren van het alom aanwezige pijpestrootje versterkten de warme kleuren nog eens. Prachtig ! En als toetje op de ochtend kwam ik vlak bij de parkeerplaats nog een stel Hereford koeien tegen, waarvan er één heel mooi in het licht stond. Toevallig kwamen er een aantal mountainbikers langs rijden. Meestal heb ik een pokkehekel aan deze fietsers, want al het wild dat er nog zit is dan wel vertrokken, maar in dit geval droegen ze prachtig bij aan de sfeer van de foto.
Ik ben er in ieder geval bijzonder tevreden mee.
Camera op statief, verloopfilters ervoor (opheffen van het enorme contrastverschil tussen lucht en land) en dan het goede moment afwachten. En het licht was mooi ! Door de dreigende, donkere bewolking ontstond prachtig strijklicht. Warm, bijna gelig licht. En een mooie reflectie in het spiegelgladde water. Dat leverde gelijk de eerste mooie opname van de ochtend op. Even later stond de zon wat hoger, maar was nog steeds mooi en warm van kleur. Ik stond ondertussen midden in het venige gedeelte van het Buurserzand en de warme kleuren van het alom aanwezige pijpestrootje versterkten de warme kleuren nog eens. Prachtig ! En als toetje op de ochtend kwam ik vlak bij de parkeerplaats nog een stel Hereford koeien tegen, waarvan er één heel mooi in het licht stond. Toevallig kwamen er een aantal mountainbikers langs rijden. Meestal heb ik een pokkehekel aan deze fietsers, want al het wild dat er nog zit is dan wel vertrokken, maar in dit geval droegen ze prachtig bij aan de sfeer van de foto.
Ik ben er in ieder geval bijzonder tevreden mee.
Borders at Work
Schitterend, gedreven, supergeconcentreerd en prachtig om naar te kijken. De Border Collies zijn een genot om te fotograferen. Vandaag ben ik naar een clinic geweest van Wiet van Dongen, de handler van deze Border Collies. Zij is Nederlands kampioen met haar hond Blaze en vandaag liet ze ons zien hoe ze deze honden traint. Dan is er voor mij natuurlijk maar één ding mogelijk : foto's maken. Het is weliswaar niet echte natuur, maar deze honden staan qua gedrag nog zo dicht bij de natuur dat ik het toch schitterend vind m hier wat mee te doen. Het gaat super gedreven en soms ook supersnel. De schapen worden scherp in de gaten gehouden door de werkhonden en zodra er een commando komt van Wiet, of als de hond ziet dat er ingegrepen moet worden dan volgt er een razendsnelle correctie van de richting waarin de schapen moeten gaan. Fotografisch enorm leuk om te doen. De felle ogen met die havikenblik ! Gaaf. Wel lastig om mooie opnames te maken die laten zien wat de dieren doen. Ik heb geprobeerd om de aktie en de concentratie van de dieren vast te leggen. Dus langere sluitertijden en het mee "pannen" om de beweging in de foto te krijgen. Werken op ooghoogte, dus geregeld plat op de buik. Maar het resultaat is er dan ook wel naar ! Aktiefoto's waar ik zeer tevreden over ben.`De rest van de serie staat op dit moment ook online. Moeite van het kijken waard vind ik.
Durdle Door en Man o' War
Tijdens onze reis door Zuid Engeland wilde ik graag een bezoek brengen aan Durdle Door, een stenen boog die door erosie uitgesleten is en prachtig in de zee staat. Deze kalkstenen boog is enorm fotogeniek. Ik besloot om mijn foto´s ´s morgens vroeg voor zonsopkomst te gaan maken, omdat het licht in deze tijd van het jaar dan de meeste kansen bood op een mooie en kleurrijke foto. Als je dan ´s morgens om vijf uur opstaat is het altijd spannend of het weer meewerkt. Gelukkig zagen de omstandigheden er goed uit. Geen regen en geen zware bewolking. Nu maar hopen dat de lucht wat kleurt. Overnachten deden we op een camping vlak bij Durdle Door. Maar om er te komen moet je eerst nog wel over een forse heuvelrug heen wandelen. En dat viel niet mee met bijna 10 kilo fotoapparatuur op je rug. Een steile klim en vervolgens idem dito afdaling. Hijgend en puffend kwam ik boven, maar jongens, het uitzicht was de moeite waard. Eerst kom je langs Man o´ War, een halfronde baai, waar het licht prachtig in scheen. En dan vervolgens de Durdle Door zelf, in de naastgelegen baai. Geweldig ! Een prachtig zeelandschap ontvouwt zich en ik haast me naar het kiezelstrand aan de voet van Durdle Door. Een half uur intensieve fotografie volgt, waarbij ik diverse technieken probeer, van lange sluitertijden, HDR en filteropnames. Dan is het mooie licht weg en geniet ik tevreden na. Het is heerlijk om zo bezig te zijn en de eerste resultaten op het kleine schermpje achterop de camera zien er veelbelovend uit. Uiteindelijk blijven er thuis dan een aantal foto´s over, waarover ik tevreden ben. En dat zijn deze geworden.
Vroege morgen bibbers
Tijdens ons verblijf in de New Forest ben ik één van de ochtends 's morgens vroeg voor zonsopgang op stap gegaan. Om half vijf stond ik in de nog natte heide te zoeken naar de ponies van de New Forest. En verdorie, 40000 ponies in dit gebied en geen peerd te zien !! Langzaam werd het lichter en kwam er meer kleur in de lucht. En net als ik enorm loop te balen en denk dat ik het bedachte shot ga missen komt er uit het bos een pony aangelopen, die op zijn dooie gemakkie de hei opslentert. Snel het statief met camera opgepakt en mezelf zodanig gepositioneerd dat de pony op een goede plek staat, vrij van de achtergrond met de grondmist erachter. Dan staat het dier echter te vreten en doet zijn hoofd amper meer omhoog. En als het al opkijkt dan is het amper enkele seconden. Dus in deze momenten rap scherpstellen en afdrukken. De sluitertijden zijn nog vrij lang zo vroeg in de ochtend, dus bewegingsonscherpte ligt ook nog eens om de hoek. Uiteindelijk heb ik nog een hele fraaie serie foto's kunnen maken, maar ik moet zeggen dat het wel even spannend was toen ik ze voor het eerst in het groot zag op mijn computerscherm. Zijn ze scherp of niet ? Gelukkig, het staat er goed op.
New Forest Pony
Afgelopen vakantie heb ik met mijn gezin enkele weken in Zuid-West Engeland doorgebracht, onder andere
enkele dagen in de New Forest. Hier lopen bijna 40000 ponies los die
zichzelf maar moeten redden in een gebied van circa 20x20 km. Bijna niet te missen dus. En ze lopen inderdaad overal, in de plaatsjes, op de camping, in het bos en op grote vlaktes. Grootste moeilijkheid is om er een fatsoenlijke plaat van te maken, en dat viel nog niet mee. Dan moet je
echt de heuvels op en de natuur in, en daar zijn die 40000 opeens verrekte moeilijk te vinden.
Gelukkig heb ik er een aantal aardige plaatjes kunnen maken. De komende weken
dan ook veel foto´s vanuit Engeland. Hier de eersten. Een aantal New Forest Ponies kort
voordat de zon ondergaat in het warme avondlicht. Om het beeld mooi in elkaar te schuiven zijn de opnames gemaakt met de 500mm sigma lens.
Ree in de heide
Vanochtend vroeg maar eens het Buurserzand op geweest. Plan was om wat mooie landschapsopnames te maken van de op dit moment bloeiende heide. En dan het liefst met wat lichte grondmist. Ik had gisterenavond al wat twijfels, de voorspelde nachttemperaturen waren waarschijnlijk niet laag genoeg voor grondmist. En inderdaad, behalve boven enkele veenplassen was er geen mist te bekennen. Niet getreurd, lekker door gewandeld en genoten van de mooie natuur. En van reeen ! Het is bronstijd voor deze dieren en de bokken hoor je dan ook de karakteristieke blaffende geluiden maken. Op een gegeven moment hoorde ik ze van drie richtingen tegelijk naar elkaar roepen. Machtig. In totaal heb ik maar liefst 12 reeen gezien. Ik blijf het prachtige dieren vinden. Gracieuze, fijngebouwde dieren. Zeker het eerste half uur na de zonsopkomst stonden ze in prachtig warm ochtendlicht. En dan komt de warme roodbruine kleur nog mooier uit. En dat in de paarskleurende heide, hoewel dit qua kleur nog niet helemaal op zijn top was. Helaas stonden ze te ver weg voor een close-up, maar zoals ik al vaker gezegd heb, ik vind eigenlijk de dier-in-landschap opnames vaak zeker zo mooi. En daar kon ik er wel enkele van maken. Met dit resultaat. Binnenkort nog maar eens terug voor de bloeiende heide opnames. Wie weet. In ieder geval volgen er de komende weken een aantal blogjes over mijn vakantie in Engeland, waar ik weer een aantal mooie dingen heb vastgelegd. Hou het blog dus in de gaten.
Abonneren op:
Posts (Atom)


















