Visserslatijn ?

Ik had ze al een tijdje gehoord, geluid draagt ver over het water heen. Maar zien kon ik ze door de mist absoluut niet. Ik sta aan de oever van de IJssel in de Ravenswaarden, een schitterend stukje natuur in de omgeving van Gorssel. Gepraat komt met flarden uit de mist op mij toe waaien. Geen idee waar het over gaat, dat is niet goed te verstaan. Ik ga verder met het fotograferen van de heerlijke sfeer die er hangt en langzaam wordt de mist dunner. Als dan een uurtje later de mist grotendeels is opgelost zie ik ze opeens aan de overkant van de IJssel, twee vissers. Door de mist die nog boven het water hangt ontstaat er een pastelachtig sfeertje. Een mooi beeld voor een panoramafoto, maar ook voor het vastleggen van de vissers tijdens de uitoefening van hun hobby. Zo genieten we tenslotte allemaal aan de oevers van het water.

 

 

IJssel panorama's

In de afgelopen twee sessies in de uiterwaarden van de IJssel en aan de oevers van de IJssel ben ik ook weer eens bezig geweest met panorama fotografie. Alles op de stand manueel, scherptediepte instellen, sluitertijd bepalen, scherpstellen op manueel, witbalans op vaste stand, statief eronder en deze goed horizontaal plaatsen en dan een serie verticale opnames maken. Dan controle of er voldoende overlap is tussen de opeenvolgende foto's en of het licht in alle foto's gelijkmatig over komt. Daarna thuis in lightroom alles nabewerken en in photoshop stitchen tot één geheel. Bijsnijden en afwerken. Ik vind het toch wel zo geweldig dit soort panorama's. Om er goed van te genieten moet je ze even aanklikken en in het groot bekijken. Geweldig !

Grondmist aan de IJssel

Ik ben de afgelopen weken een aantal keren voor dag en dauw naar de IJssel geweest. In totaal verschillende omstandigheden. De eerste keer met een strakke zonsopkomst, en kort daarna een dichttrekken van de lucht wat een heel gaaf sfeertje gaf. De tweede keer tijdens dikke grondmist, wat ook een heel mooi sfeertje creeerde, maar totaal anders was. Er hing deze tweede dag een forse grondmist die even na zonsopkomst langzaam begon op te lossen. En het sfeertje dat dan ontstaat is schitterend. Zacht gedempt licht met mooie pastelkleuren. Een lust voor de landschapsfotograaf. Lastig te belichten. Iets te veel licht en de foto is uitgebeten, iets te weinig en de sfeer is weg. Dus op statief, proefopname maken, controleren van het histogram (dat helemaal rechts tot aan het maximum moet worden gezet) en indien nodig instellingen van de camera bijstellen en de opname opnieuw maken. Scherptediepte bepalen. Beelduitsnede goed hebben. Kortom alles zodat de foto technisch goed in elkaar zit. Handmatige instellingen, niets op de automaat, tot het scherp stellen aan toe. Eigenlijk gaan we met de moderne camera's weer helemaal terug naar het vroegere analoge werk. Heerlijk. Die combi met de nieuwe snufjes werkt in het veld fantastisch. En als je dan thuis op je scherm de foto's ziet verschijnen en ze zijn ook nog eens zoals je ze in het veld in gedachten had, dan is mijn dag helemaal goed.

 

 

Wolken voor de sfeer !

Ik sta in de uiterwaarden van de IJssel en de lucht begint langzaam te kleuren. Helaas zijn er geen wolken aanwezig en dreigt de zonsopkomst daardoor wat saai te verlopen. Maar als de zon al een twintig minuten boven de horizon staat komt er vanaf het zuidoosten uit een partij bewolking binnendrijven. Dit geeft een enorm fraai sfeertje, het warme ochtendlicht, de hele frisse kleuren van de uiterwaarden, en de dreigende lucht erboven. Het deed mij denken aan de oude Hollandse Schilders, die konden dit soort omstandigheden ook zo mooi op doek zetten. Maar het zien van deze omstandigheden is nog wat anders dan het ook zo vastleggen met de camera. Iedere natuurfotograaf weet hoe moeilijk het is om dat sfeertje ook zo in beeld te krijgen. Bij deze opname heb ik gebruik gemaakt van drie losse beelden, die vanaf statief gemaakt zijn. Alle instellingen zijn op manueel gezet, de camera is dus volledig van de automatische stand af gehaald om zoveel mogelijk controle te hebben over het uiteindelijke resultaat. Ontzettend lastig is het om het hele harde contrast van de zon en het donkere deel van de wolken in balans te krijgen. Hiervoor maak ik een opname van het lichtste en donkerste deel, waarna ik op de beide histogrammen in de camera kijk hoe ver ik naar rechts (dus het lichtste deel van de foto) kan belichten. Dit maximum stel ik in en dan maak ik mijn definitieve opnames. Dan thuis de foto's oploaden in Lightroom en nabewerken om de donkere delen iets op te lichten en de heldere delen iets te dimmen. En dan is het sfeertje zoals het aan de IJssel heerste weer terug op mijn computerscherm.

 

 

Uiterwaarden IJssel

Dit is de tijd van het jaar dat je er als landschapsfotograaf bij moet zijn. Je komt simpelweg tijd te kort. Alles staat in bloei en de bomen zijn prachtig van kleur. Alle schakeringen groen komen voorbij. En veel weilanden zijn een oceaan van kleur. Geel, paars, rood, afhankelijk welk plantje er op dat moment bloeit. Zo ook vanochtend. Langs de randen van de IJssel nabij Gorssel was het in één woord geweldig. Een mooie zonsopkomst, aanvankelijk helaas zonder wolken, maar al snel kwam er een mooie bewolking opzetten. Door de lage stand van de zon ontstond er een geweldige sfeer, precies datgene dat je als landschapsfotograaf zoekt. Grootste probleem is om de juiste belichting te krijgen. Niet te klein diafragma en niet te groot. Statiefwerk uiteraard, en zeer goed kijken dat de compositie klopt. Een panorama opname tussendoor vraagt weer heel andere eisen. Maar allemaal oh zo leuk om te doen. Na een uurtje was het mooie licht weg, de zon verdween definitief achter de wolken. Maar de lucht zelf bleef nog erg fotogeniek, waardoor ik aan de oevers van de IJssel nog wat mooie opnames kon maken van onder andere de ruine van slot Nijenbeek aan de overzijde van de rivier. Kortom een uitermate geslaagde ochtend met veel mooi fotowerk. Hier een drietal platen, de rest staat binnenkort wel op de site of op facebook. De panorama opnames moet je eigenlijk in het groot bekijken, dan zijn ze nog veel mooier. Gewoon aanklikken dan openen ze groot.

Stavoren

Afgelopen weekend ben ik op zondag naar Stavoren geweest. Hier gaf Bas Meelker een cursus avondfotografie in de haven van Stavoren. Zoals je al in eerdere blogs hebt kunnen lezen ben ik een grote fan van Bas. Samen met Ruben Smit behoort hij tot mijn favoriete natuurfotografen in Nederland. Zijn foto's zijn geweldig, maar ook de manier waarop hij zijn lessen overbrengt vind ik helemaal top ! Veel tips en praktische toepassingen, die van mij een betere fotograaf maken. En door zijn technieken toe te passen op mijn foto's komt mijn fotowerk nog weer stukken omhoog. Ook zondag was weer zo'n leerzame dag. Eind van de middag eerst de fotolokaties verkennen, wat is interessant, alvast in je hoofd de composities bepalen die je 's avonds wilt maken. Eigenlijk al een visie hebben over hoe het uiteindelijke beeld er uit moet komen te zien. Moeilijk, maar heel praktisch. Dan even eten en ruim voor het licht mooi wordt weer terug op de plek zijn. En dan begint het wachten op het mooie licht. Hoe later op de avond, hoe langer dan de sluitertijden worden. Begon ik nog met 0.4 seconden belichting bij een diafragma van f 11, eind van de avond eindigde ik met een belichtingstijd van 320 seconden, oftewel ruim 5 minuten per foto. In mijn ogen al helemaal donker, echter de camera haalt nog steeds de mooiste kleuren naar voren. Ik blijf het een klein wonder vinden wat zo'n sensor in deze minuten nog weet te produceren. En haarscherp ! Uiteindelijk hou je van zo'n avondje fotograferen een paar mooie opnames over, maar die maken dan ook mijn hele dag weer goed. Bas, mocht je dit lezen dan weer hartstikke bedankt voor de wijze en leerzame lessen. Zeker niet de laatste keer dat ik bij je een cursus volg. Ik kan het iedereen aanraden om zo zijn of haar fotografie naar een hoger plan te tillen.

Aan de IJssel

Eindelijk is er de goede combinatie. Ik heb vrij en de weersvooruitzichten zijn goed voor vandaag. Er wordt een mooie zonsopkomst voorspelt met lichte bewolking. Dus erop uit. Ik besluit om naar de IJssel te rijden. Ik heb nog wat foto's nodig voor de komende fotowedstrijd van onze fotoclub, waar het thema de rivier is. En aangezien ik de laatste maanden vrijwel geen foto's heb gemaakt ligt er niet iets op de plank om in te sturen. Na met het programma TPE op de computer bekeken te hebben onder welke hoek en in welke richting de zon opkomt bij de IJssel ga ik google op om een mooie lokatie te spotten. Er zijn enkele plekken in de IJssel die geschikt lijken en ik kies de lokatie uit bij de ruine van het Kasteel de Nijenbeek. Hier kun je goed aan het water komen en de ruine kan mogelijk wat extra's bieden. Dus vroeg eruit, om 5 uur zit ik aan het ontbijt en een half uur later op pad. Het is nog steeds berekoud, ondanks dat we al ruim in de lente zitten. Tegen zeven uur ben ik op lokatie en het begint al iets te kleuren in de lucht. Gauw de lokatie wat verkennen en dan beginnen de plannen voor de foto's langzaam te rijpen. Eerst een panorama van bovenaf de dijk, met als invoerende lijn een meidoornhaag. Samengesteld uit vijf foto's maak ik later in photoshop de panorama klaar. Heel geslaagd, al zeg ik het zelf. Daarna afgedaald naar de waterkant, en hier aan de gang. Highlight opnames is het toverwoord. Net genoeg contrast om nog iets kleur te houden. De weerspiegeling in het water en de dunne laag ijs op het water dragen mooi aan deze witte sfeer toe. Dan komt de zon op en wordt het licht gelig. Mooi voor opnames van de golfbrekers in de IJssel. Kortom, het wordt een mooie serie. Mijn fotoseizoen dit jaar is eigenlijk nu pas hiermee goed begonnen. Ik ben vandaag uitermate tevreden over de opnames ! Ik merk wel dat ik steeds meer gecharmeerd begin te raken van de panorama opnames. Mooi dat breedbeeld effekt, soms uit twee foto's samengesteld, soms uit maar liefst zeven foto's gemaakt. Het mooiste is het om de foto's groot te bekijken. Even aanklikken waarna ze groot openen. En anders even op mijn fotosite kijken, hierop staan uiteraard ook de andere foto's van deze ochtend.