Kievitsbloemen

Vorig jaar heb ik met een vooruitziende blik bij mij aan de poel een serie kievitsbloembolletjes geplant. Eén van de bloemen die ik ontzettend mooi vind in het voorjaar. Door ze tegen de schuin oplopende wal aan te planten kun je mooi het water, de wal of de lucht als achtergrond kiezen. Ik heb vanochtend een hele serie foto's gemaakt, het gras en de bloemen waren nog nat, wat een mooi extra effekt geeft. Twee kievitsbloemen stonden mooi naast elkaar en ik besloot om deze als hoofdonderwerp te nemen. Door van boven naar beneden langs de wal van de poel te fotograferen kon ik in de voorgrond een andere kievitsbloem nemen, uiteraard is deze volledig uit focus, maar geeft daardoor wel een mooie vlek in dezelfde kleur en vorm als de andere bloemen. Dan is het even zoeken naar een weerspiegeling in het water van de poel. Dit kan precies als witte vlek weer achter de onscherpe bloem gepositioneerd worden. Door de camera laag te houden komt het gras op de voorgrond als waas in beeld en geeft een mooie basis aan het geheel. Scherptediepte is hier f3.5 met een sluitertijd van 1/125 sec. De opname is weer gemaakt met de canon 100mm macro lens, deze geeft een heerlijk bokeh in de achtergrond. Het is een van mijn favoriete lenzen. Tenslotte heb ik nog 1 volle stap overbelicht om de foto lekker op te lichten. Een andere optie is om nog veel verder te overbelichten. Dat is in de onderste foto gebeurd. Hier is 2 volle stappen overbelicht, waarbij als achtergrond de reflecties in de poel zijn gebruikt om de lichte kleuren te krijgen. Zelfde opname richting, andere belichting en een totaal andere foto. Wat is het toch leuk om hier mee bezig te zijn. Aan alle foto's heb ik in photoshop weinig meer gedaan, iets verscherpt, en helderheid iets terug gezet om de romantische sfeer erin te krijgen. Dat is alles.

 

 

Van herfst naar voorjaar

Na al het geweld met voorjaarsbloeiers, kikkers en padden van de laatste week hier dan eens een totaal andere foto. Het symboliseert voor mij heel mooi het voorjaar dat in aantocht is. Terwijl ik langs een beukenbos rij vlak bij mijn woonplaats zie ik opeens deze jonge scheut voor het achterliggende bos. De scheut springt in het oog door het tegenlicht, dat de knop mooi laat oplichten.Door omheining met prikkeldraad (jaja, kijken mag maar inkomen niet, Nederland he) kon ik niet dichterbij en was gebonden aan de plek waar ik stond. Met de 100-400 mm lens kan ik op de 340mm stand voldoende inzoomen om de knop groter in beeld te krijgen. Voordeel van deze lensafstand is dat het beeld in elkaar kruipt. De beuken die verder weg staan gaan zo mooi als bijpassende achtergrond dienen. Door iets te overbelichten (2/3 EV) licht de knop mooi op en komt de achtergrond mooi helder over. Scherptediepte van f7.1 garandeert me dat de hele knop scherp zal zijn. Vanaf hetzelfde standpunt maak ik vervolgens een totaal andere foto. De camera verticaal en fors uitzoomen naar 185 mm geeft meer een overzichtsbeeld. Door iets te verplaatsen kan ik de herfstbladeren die nog aanwezig zijn mee in beeld krijgen. Hierdoor ontstaat (voor mij althans) een sfeer van overgang herfst/winter naar voorjaar. Ik belicht de foto fors over met + 1 1/3 EV om de mist die nog tussen de bomen hangt zo veel mogelijk te laten oplichten. Zo zie je dat je vanaf één standpunt door gebruik te maken van verschillende technieken en lensafstanden een totaal verschillende sfeer in de foto kunt krijgen. Iets wat ik heel leuk vind om te doen.

 

Blauw !

Eindelijk was ik er op de juiste dag. Vorig jaar een paar dagen te laat, jaar daarvoor te vroeg. Maar nu eens op de dag dat ze echt mooi blauw kleuren. Wie ? De heikikkers. Gedurende enkele dagen per jaar kleuren de mannetjes kikkers helder blauw, Dit ontstaat onder invloed van geslachtshormoon. Zodra de seks de mannen in de bol slaat, slaat de blauwe kleur uit ! Na een poosje zoeken hoorde ik in het Haaksbergerveen de plop-plop-plop geluiden, die de mannetjes maken. Eerst in een wat te ver weggelegen poel, maar helemaal achterin het veen zaten de mannen aan de rand van de poeltjes en zijn dan goed te benaderen. Heel rustig bewegen, van onverwachtse bewegingen schrikken ze en duiken onder. Na tien minuten stil zitten echter komen ze weer vrolijk boven. Plat op de buik, de camera liefst op het water om een zo mooi mogelijke reflectie te krijgen. Dan 1/3 EV onderbelichten, anders heeft de witte borst geen structuur meer. Deze opname is met de 100-400 mm lens gemaakt op 400 mm. Sluitertijd kort 1/400 sec, f5.6 om een geringe scherptediepte te krijgen en dan is het zover, ik heb mijn eerste blauwe kikker sinds jaren op de plaat ! Net op tijd, want morgen is de kleur waarschijnlijk weer weg van dit schitterende kikkertje.

 

 

Bloemetjes en beestjes

Het was heerlijk voorjaarsweer vandaag en dat bleek ook wel, ik heb lieveheersbeestjes, wantsen, muggen, vliegen en zowaar een rups gevonden. Kortom : het macro seizoen is weer begonnen. De rups heb ik voorzichtig met een klein takje op een sneeuwklokje gezet (je denkt toch niet dat deze hier vanzelf op is gekomen, zoals al dit soort foto's die je ziet gemanipuleerd zijn) nadat ik van tevoren de compositie had bepaald. Losstaand sneeuwklokje in ons grasveld, camera plat op de... grond, wat extra gras in de zonnekap leggen en de camera iets omhoog richten om de lichte vlekken in de achtergrond te krijgen. Dan een f3.2 kiezen, iso 100 en een sluitertijd van 1/160 sec. Dan maar hopen dat de rups aan de goede kant langs de stengel gaat lopen en de wind geen spelbreker gaat worden. Gelukkig werkt alles en iedereen goed mee en kan ik een mooi beeld maken. Uiteraard de rups voorzichtig terug gezet op dezelfde plek als ik hem heb gevonden, want dat vind ik belangrijk ! Ongedeerd kruipt hij snel weg tussen gevallen blad. Voor eeuwig in zijn schoonheid door mij vastgelegd ! Daarna ben ik nog bezig geweest met een lieveheersbeestje, een stuk eenvoudiger dan de rups. Deze loopt eigenlijk altijd langs de stengel omhoog en blijft geregeld even stil zitten. Na een tiental minuten had ik ook hier wat mooie beelden van gemaakt. Mijn middag is weer geslaagd !

 

 

't is lente !

Na alle mooie foto's van sneeuwklokjes die ik de laatste week voorbij heb zien komen op facebook heb ik me hier vandaag ook maar eens mee bezig gehouden. Maar niet buiten, daar waaide het te hard om een mooie scherpe foto te maken en het grauwe licht is bagger. Mijn vrouw had een pot vol sneeuwklokjes geplant en deze lieten zich gewillig mee naar binnen nemen. De pot een meter voor het raam gezet en dan maar experimenteren. Om lichtcirkels in de achtergrond te krijgen (zonder zon uitermate lastig op dit tijdstip) heb ik drie zaklantaarns gepakt en deze op de ruit gericht. De reflectie van het licht in de ruit geeft dan de gewenste lichtcirkels. Bijkomend voordeel is dat je ze kunt plaatsen waar je maar wilt. Hierdoor werden de foto's al stukken interessanter. En laat ik nu ook nog een lieveheersbeestje vinden. Een levende zowaar die door het "warme" weer al actief is. Deze op de sneeuwklokjespot geplaatst en dan maar mee bewegen met het beestje. Tientallen foto's gemaakt maar pas de één na laatste foto komt alles samen. Het lieveheersbeestje loopt naar het eind van een sneeuwklokje, ik heb handmatig scherp gesteld met een geringe scherptediepte van f3.2 en een korte sluitertijd van 1/200 sec en heb (gelukkig) de flitser aan staan (invulflits met -2 stappen flitslicht om overbelichting te voorkomen). Ik verwacht dat hij aan het eind van de stengel omdraait en naar beneden loopt, op weg naar een andere stengel, zoals hij tot dusverre iedere keer eigenlijk deed. Maar tot mijn grote geluk blijft hij staan, trilt wat en slaat dan de dekschilden opzij. Ik kan nog net 2x afdrukken, deze opname is de eerste en de volgende (onscherpe) opname is hij al half uit beeld gevlogen. Maar jongens, wat ben ik hier blij mee ! Hieronder een impressie van het uurtje fotograferen.

 

 

Soms zit het mee ...

Afgelopen week donderdag leken de weersvoorspellingen gunstig voor landschapsfoto's. Ik besloot om naar het Buurser Meertje te gaan, volgens het programma The Photographer's Emeris was de zonsopkomst hier ten opzichte van het water gunstig. En ook de weersvoorspellingen (die ik via www.yr.no volg) leken heel gunstig, met een gedeeltelijk bewolkte lucht met zon. Maar bij aankomst aan het water een ...grauwe dichte lucht, 15 minuten voor zonsopkomst. En dus geen kleur in de lucht. Zwaar teleurgesteld overwoog ik of ik weer naar huis zou gaan, maar besloot toch maar een verkenningsronde te lopen. Spullen op de rug en langzaam het terrein ingelopen. En verrek, nog geen tien minuten later brak de lucht open, nog net voor zonsopkomst en werden de kleuren in de lucht steeds mooier. Over een deel van het meertje ligt een loopbrug, dit leek me een mooie locatie voor wat opnames. Camera op statief, groothoeklens erop (10-22mm van canon) en het Lee filter systeem ervoor met twee filters, 0.6 ND Grad en 0.9 ND hard. Dit om het enorme contrastverschil tussen lucht en land te overbruggen. Dan een scherptediepte van f16 en hierbij de sluitertijd (1,3 sec) gezocht, zodanig dat ik nog kleur in de lucht hou en zo ver mogelijk naar rechts op mijn histogram belicht, zonder dat deze in de witte delen eruit loopt. Dan is het wachten op een goed moment met het licht. Dat ontstaat als de zon net boven de horizon komt en een gouden gloed in het water veroorzaakt. Samen met de gele pijpestrootjes geeft dit een warme sfeer aan het beeld. De diepte wordt verkregen door het vlonderbruggetje dat mooi wegloopt in de foto. Door de vorst op het bruggetje licht dit ook nog eens mooi op. Ik heb er een aantal foto's gemaakt en moet zeggen dat ik er goed tevreden over ben. Welke het mooist is dat is afhankelijk van persoonlijke voorkeur uiteraard. Voor mij is het de bovenste foto. Tjonge, wat was ik tevreden dat alle omstandigheden op het laatste moment toch nog zo mooi bij elkaar kwamen.

 

 

Winters beeld

Eindelijk ben ik na 6 weken overwinteren zonder fotografie (te druk, slecht weer, geen zin, we kennen het allemaal wel) weer eens op stap geweest met de camera. Jongens wat is dat toch heerlijk om te doen, 's morgens vroeg, dampende kou en geen mens te zien. Rust overal om je heen. Op zoek naar mooie winterse beelden en landschappen. En hoewel er in de verste verten hier in Twente geen sneeuw te bekennen valt kun je toch wel wat winterse platen maken. Door de vorst van de afgelopen nachten waren de plasjes water in de vennetjes in het Buurserzand bevroren. Toen ik in zo'n ijslaag een aantal zaden van de Esdoorn zag liggen die met hun oranje kleuren schitterend contrasteerden met het witte ijs wist ik dat er een foto in zat. Dan is het zoeken naar een mooie compositie in het ijs, waarbij de vorm van de luchtbellen in het ijs ten opzichte van het esdoorn zaadje het beeld gaan bepalen. Na een tijdje zoeken en draaien met de camera vond ik een aantal beelden. Camera op statief (uiteraard), iso 100, handmatig scherp gesteld en dan net zolang de camera verdraaien tot alles naar mijn idee klopt. Daarna thuis in photoshop nog even de puntjes op de i zetten voor wat betreft scherpte en belichting. Ik heb mijn eerste winterse foto van dit jaar gemaakt !