Wat een verschil

Hoe mooi het de afgelopen week ook was met de grote hoeveelheid sneeuw, het licht was maar bagger. Grauw weer, geen mooi licht in de lucht en geen mooie uitlichting van de sneeuw en het ijs. Uitermate frustrerend. Ik ben een aantal malen op stap geweest en ook wel een aantal foto's gemaakt, maar het had niet dat speciale. Dat speciale wat ik in mijn foto's zoek. Wat ze net boven de normale grijze massa laat uitspringen. Zaterdagochtend was het wel mooi licht, en laat ik me nu net verslapen ! Grr, wat een misser. Toen ik uit bed kwam was de lucht mooi roze en rood. Helaas. Voor ik op stap was en in het veen arriveerde was het mooie ochtendlicht al weer over. Maar gelukkig was er nog wel veel meer licht en kleur aanwezig dan de afgelopen week. Als voorbeeld heb ik een foto gemaakt van een omgevallen dode boom aan de rand van een ven in het Witteveen. Een mooie inleidende lijn door de boom, en een mooi winters landschap er achter. De foto van afgelopen week is grauw en monotoon van kleur. Wel echt winters maar niet dat extra's. Die van zaterdag heeft wel dat mooie licht erin en een doortekening in de lucht. Dag en nacht verschil. En dat verschil had nog veel mooier kunnen zijn als ik me niet verslapen had. Dan had de foto waarschijnlijk wel boven de massa uitgesprongen. Nu is het een fijne plaat, maar zeker niet meer dan dat. Hier de beide foto's als voorbeeld van het verschil in licht.

Winter

De start van het nieuwe jaar is winters. Voor de een een gruwel, slechte wegen, koud. Voor de ander (voor mij dus) een heerlijke situatie. Mooie omstandigheden voor de landschaps- en natuurfotograaf. En de kou die neem je op de koop toe, daar kun je je wel op kleden. Ik ben dan uiteraard ook al even op stap geweest, alhoewel de omstandigheden nog niet ideaal waren. Het mooie licht ontbrak nog, maar de koudeperiode is nog niet voorbij, en aanstaande zondag wordt er alweer een pakje sneeuw verwacht. Hoera ! Tijdens de sneeuwbuien toch maar proberen om wat vast te leggen, en dan kom je al gauw terecht bij de silhouetten van bomen. Lastig om hier wat moois van te maken. Alles is grauw en door de vallende sneeuw is het bijna ondoenlijk om een goed scherpe foto te krijgen. Aan de andere kant draagt dit ook weer bij aan de sfeer van de opname. Koud en guur ! Mooiste voor mij is het rijtje bomen in de verte, waar een bijna grafisch plaatje ontstaat. Flink overbelichten met een hoge Kelvin waarde, zodat de sneeuw ook wit wordt en niet grauw. Ook wegen doen het goed in de sneeuw. Het geeft een mooi dieptewerking in het door de vele witte kleuren al gauw vlakke beeld.
Komende tijd zal er hopelijk nog meer tijd zijn om platen te maken. Hier de eerste serie van het nieuwe jaar.

Witteveen

Gisteren hadden we al een prachtige lucht in de loop van de middag, maar helaas was ik onderweg in de auto en niet in de gelegendheid om opnames te maken. Maar het kriebelde enorm dus besloot ik om vanochtend maar op stap te gaan. En eindelijk eens een beetje fatsoenlijke ochtend ! Hoewel het kort voor mijn vertrek nog regende was het bij aankomst in het Witteveen echter mooi opgeklaard en kon het landschapswerk beginnen. Via het programma "The Photographers Emeris" (een echte aanrader voor landschapsfotografen) had ik de avond ervoor al bekeken waar, onder welke hoek en hoe laat de zon opkomt en waar ik dus moet gaan staan om een mooie reflectie in het water te krijgen. En gelukkig waren er tijdens de zonsopkomst mooie kleuren met fijne reflecties en wolkenpartijen. Helemaal top dus. Lekker een half uur gefotografeerd, waarna de kleuren minder werden en ik verder ben gelopen naar de Schotse Hooglanders. Altijd een fijn onderwerp om te fotograferen, zulke imposante dieren. En ze stonden heel mooi bij een groep oude eiken. Het warme ochtendlicht erop waardoor er een mooie sfeer ontstaat. Ook hier een half uurtje bezig geweest. De eerste trimmers en mountainbikers komen inmiddels voorbij en dan wordt het tijd voor mij om naar huis te gaan. Zij en ik verdragen elkaar slecht, hoewel ik niets tegen de mensen heb uiteraard. Maar veel fietsers schijnen altijd semigrappige opmerkingen te moeten maken over een ander zijn hobby. Kortom, wegwezen en foto's thuis bij een bakkie koffie uitwerken. Heerlijk begin van de dag ! Dit zal de laatste blog van dit jaar zijn en ik wens al mijn volgers dan ook alvast het allerbeste voor het komende jaar. Veel geluk en gezondheid voor een ieder met hopelijk in het nieuwe jaar ook weer veel mooie foto's.

Nijverdalse Berg

Bergen hebben we in Nederland natuurlijk niet, maar wij Nederlanders zijn al gauw geneigd om een heuvelachtig gebied Berg te noemen. Zo ook de Nijverdalse Berg onderdeel van de Sallandse Heuvelrug. Een prachtig natuurgebied met flinke glooiingen erin. Als je vanaf de kant van Nijverdal de zogenaamde toeristenweg oprijdt, dan kom je na een kleine 2 kilometer op een uitzichtspunt uit. Hiervandaan kijk je heel mooi uit over de omgeving. En precies hier had ik afgelopen weekend een cursus van de bekende landschapsfotograaf Bas Meelker. Samen met een aantal andere clubleden kregen we hier een cursus landschapsfotografie voor gevorderden. Uitermate interessant met weer heel veel bruikbare tips. De belangrijkste was naar mijn idee het feit dat je af moet van de gedachte dat het gehele landschap mooi moet zijn, je moet zoeken naar een geschikte voorgrond en dan komt de rest van het plaatje hierbij automatisch wel als toevoeging in beeld. Dat geldt zeker voor groothoekopnames. Dicht op je voorgrondonderwerp kruipen dus. En inderdaad, als je naar de foto's van Bas kijkt dan volgt hij heel consequent deze visie. Soms een vrijwel leeg waterlandschap met daarin als aandachtstrekker altijd een onderwerp in de voorgrond en een mooie lucht als aanvulling. Uiteraard moeten de compositieregels ook kloppen, er moet tenslotte wel een zekere harmonie in het beeld zitten. Op het uitzichtspunt ben ik met deze gegevens gaan stoeien, en hoewel ik al heel veel landschapsfoto's maak, heb ik er toch weer het een en ander van geleerd en toegepast. Beste opname van deze op zich qua weer niet eens zo heel bijzondere morgen is de foto met de pijpestrootjes pol op de voorgrond. Lange sluitertijd waardoor er veel kleur in de foto komt en beweging in de pol, belichting aan de rechter kant van het histogram zetten, en een zorgvuldige uitkadering. Het resultaat valt me inderdaad niet tegen voor een standaard morgen zonder spectaculaire kleuren in de lucht.
Voor telefoto werk gelden deze ochtend iets andere regels, hier moet je met name spelen met contrasten, om het verschil tussen de heldere tinten van de grondmist en de iets donkerder tinten van de onderwerpen zo groot mogelijk te krijgen. Uiteraard moet de sfeer in de foto blijven en realistisch zijn. Ook hier heb ik wat mee gestoeid en enkele resultaten staan erbij. Kortom het was weer een uitermate interessante ochtend. Ik kan iedereen ook eens aanraden om met Bas op stap te gaan. Binnenkort volg ik een cursus panorama fotografie bij hem. Hiervan zal ik ook verslag doen als deze geweest is.

Dansende bomen

In Gelderland ligt één van de oudste bossen van Nederland, het Speulderbos. Het is een gevarieerd bosgebied met afwisselende delen eiken, sparren en beuken. En het was gisteren schitterend om er doorheen te wandelen. Er lag een dik pak sneeuw van circa 15 cm en alle takken waren nog met sneeuw bedekt. Eén van die zeldzame dagen dat je van tevoren al weet dat er een kans bestaat om topplaten te maken. Ruim voor zonsopkomst ter plekke en dan het gebied in. En het licht was prachtig, mooi strijklicht door de bomen heen op de toppen van de beuken en een perfekte belichting door de reflectie van de sneeuw. Het normaal vrij donkere bos licht daardoor helemaal op. Met name de beukenbos gedeelten vind ik schitterend. Hier staan eeuwenoude bomen die in de meest vreemde kronkels zijn gegroeid. Door de lokale bevolking worden ze daarom van oudsher al de dansende bomen genoemd. Als het namelijk wat mistig is in het bos door grondnevel, dan lijken de bomen door de nevel heen te bewegen. Vandaar de naam dansende bomen. Mijn foto's zijn ook van deze bomen, en je ziet dat je door twee totaal verschillende belichtingen te kiezen toch twee topfoto's kunt overhouden. Het doorkijkje door het sparrenbos op de dansende bomen is zwaar onderbelicht, terwijl de andere opnames juist iets overbelicht zijn om dit resultaat te krijgen. Ik ben met beide opnames in ieder geval enorm blij.

De Noordmolen

Vanochtend maar eens op zoek geweest naar een mooie plek voor herfstfoto's. Op zoek dus naar kleur : geel, rood, oranje en bruin. De typische najaarskleuren. Ik besluit om eens een voor mij nieuw bosrijk gebied te zoeken met een waterpartij erbij. Kleur en reflectie, een perfecte combinatie. Na een uurtje googelen kom ik uiteindelijk uit bij landgoed Twickel. Dit ligt bij Delden en is een oud kasteel met veel bos. Eén van de onderdelen van het landgoed is een watermolen, de "Noordmolen" genaamd. En dat werd het doel. Vanmorgen om 5.45 uur opgestaan en op stap naar Twickel. Ruim voor zonsopkomst ben ik op lokatie en verken de voor mij nieuwe omgeving. Al gauw blijken er prima mogelijkheden aanwezig voor kleurrijke platen. Ik bepaal de plekken waar ik de opnames wil maken, schiet wat proefopnames, en dan is het wachten tot de zon boven de horizon komt. Een uurtje blauwbekken volgt, want hier in Twente is het vanochtend op kniehoogte al bijna -10 graden. Knap koud dus ! Kort voor 8.00 uur is het dan zover, er komt kleur in de omgeving door de eerste gefilterde zonnestralen. Helaas geen mooie lucht met spectaculaire wolken, maar wel een heel mooi sfeertje door de knallende kleuren. Na een uurtje intensief fotograferen is het mooiste licht wel weg en pak ik weer in. Uiteindelijk heb ik er toch acht mooie foto's aan overgehouden. Hier vier van de mooisten. De rest staat weer op de site.

Paddo's

Net als veel andere natuurfotografen geniet ik ook volop van de herfst. Die mooie kleuren, de grondmist met de mooie landschappen en natuurlijk ook de paddestoelen. Overal komen ze boven de grond in allerlei kleuren en vormen. En dat vraagt erom om vastgelegd te worden. Gisteren ben ik naar de Noetselerberg geweest, onderdeel van de Sallandse Heuvelrug, om wat landschappen en paddestoelen te fotograferen. En ik blijf het moeilijk vinden om wat originele opnames te maken van deze paddo's. Klein, en vaak moeilijk te benaderen omdat ze zo dicht op de grond groeien. In de meest onmogelijke houdingen lig ik voor en liefst onder de kleine schimmeluitgroeisels. Dan zoeken naar een goede compositie, instellen van de belichting en soms inflitsen om bepaalde delen op te lichten. Vele pogingen gaan direkt de prullenbak in, en in elke volgende opname is er een kleine aanpassing. Goh, wat is digitaal dan toch mooi. Opname, kijken op het schermpje naar compositie en op het histogram of het gehele bereik er wel in zit, dan de correcties toepassen en opnieuw schieten. Heerlijk om te doen, ik geniet dan volop. En dan thuis de spanning als de opnames langzaam in beeld komen op het grote scherm. De kleine schermpjes achterop de camera's willen nog wel eens vertekenen. Denk je dat de opname haarscherp is, blijkt het het toch net niet te zijn. Maar uiteindelijk blijft er altijd wel wat over. Gisteren was dit het resultaat.