Witteveen

Gisteren hadden we al een prachtige lucht in de loop van de middag, maar helaas was ik onderweg in de auto en niet in de gelegendheid om opnames te maken. Maar het kriebelde enorm dus besloot ik om vanochtend maar op stap te gaan. En eindelijk eens een beetje fatsoenlijke ochtend ! Hoewel het kort voor mijn vertrek nog regende was het bij aankomst in het Witteveen echter mooi opgeklaard en kon het landschapswerk beginnen. Via het programma "The Photographers Emeris" (een echte aanrader voor landschapsfotografen) had ik de avond ervoor al bekeken waar, onder welke hoek en hoe laat de zon opkomt en waar ik dus moet gaan staan om een mooie reflectie in het water te krijgen. En gelukkig waren er tijdens de zonsopkomst mooie kleuren met fijne reflecties en wolkenpartijen. Helemaal top dus. Lekker een half uur gefotografeerd, waarna de kleuren minder werden en ik verder ben gelopen naar de Schotse Hooglanders. Altijd een fijn onderwerp om te fotograferen, zulke imposante dieren. En ze stonden heel mooi bij een groep oude eiken. Het warme ochtendlicht erop waardoor er een mooie sfeer ontstaat. Ook hier een half uurtje bezig geweest. De eerste trimmers en mountainbikers komen inmiddels voorbij en dan wordt het tijd voor mij om naar huis te gaan. Zij en ik verdragen elkaar slecht, hoewel ik niets tegen de mensen heb uiteraard. Maar veel fietsers schijnen altijd semigrappige opmerkingen te moeten maken over een ander zijn hobby. Kortom, wegwezen en foto's thuis bij een bakkie koffie uitwerken. Heerlijk begin van de dag ! Dit zal de laatste blog van dit jaar zijn en ik wens al mijn volgers dan ook alvast het allerbeste voor het komende jaar. Veel geluk en gezondheid voor een ieder met hopelijk in het nieuwe jaar ook weer veel mooie foto's.

Nijverdalse Berg

Bergen hebben we in Nederland natuurlijk niet, maar wij Nederlanders zijn al gauw geneigd om een heuvelachtig gebied Berg te noemen. Zo ook de Nijverdalse Berg onderdeel van de Sallandse Heuvelrug. Een prachtig natuurgebied met flinke glooiingen erin. Als je vanaf de kant van Nijverdal de zogenaamde toeristenweg oprijdt, dan kom je na een kleine 2 kilometer op een uitzichtspunt uit. Hiervandaan kijk je heel mooi uit over de omgeving. En precies hier had ik afgelopen weekend een cursus van de bekende landschapsfotograaf Bas Meelker. Samen met een aantal andere clubleden kregen we hier een cursus landschapsfotografie voor gevorderden. Uitermate interessant met weer heel veel bruikbare tips. De belangrijkste was naar mijn idee het feit dat je af moet van de gedachte dat het gehele landschap mooi moet zijn, je moet zoeken naar een geschikte voorgrond en dan komt de rest van het plaatje hierbij automatisch wel als toevoeging in beeld. Dat geldt zeker voor groothoekopnames. Dicht op je voorgrondonderwerp kruipen dus. En inderdaad, als je naar de foto's van Bas kijkt dan volgt hij heel consequent deze visie. Soms een vrijwel leeg waterlandschap met daarin als aandachtstrekker altijd een onderwerp in de voorgrond en een mooie lucht als aanvulling. Uiteraard moeten de compositieregels ook kloppen, er moet tenslotte wel een zekere harmonie in het beeld zitten. Op het uitzichtspunt ben ik met deze gegevens gaan stoeien, en hoewel ik al heel veel landschapsfoto's maak, heb ik er toch weer het een en ander van geleerd en toegepast. Beste opname van deze op zich qua weer niet eens zo heel bijzondere morgen is de foto met de pijpestrootjes pol op de voorgrond. Lange sluitertijd waardoor er veel kleur in de foto komt en beweging in de pol, belichting aan de rechter kant van het histogram zetten, en een zorgvuldige uitkadering. Het resultaat valt me inderdaad niet tegen voor een standaard morgen zonder spectaculaire kleuren in de lucht.
Voor telefoto werk gelden deze ochtend iets andere regels, hier moet je met name spelen met contrasten, om het verschil tussen de heldere tinten van de grondmist en de iets donkerder tinten van de onderwerpen zo groot mogelijk te krijgen. Uiteraard moet de sfeer in de foto blijven en realistisch zijn. Ook hier heb ik wat mee gestoeid en enkele resultaten staan erbij. Kortom het was weer een uitermate interessante ochtend. Ik kan iedereen ook eens aanraden om met Bas op stap te gaan. Binnenkort volg ik een cursus panorama fotografie bij hem. Hiervan zal ik ook verslag doen als deze geweest is.

Dansende bomen

In Gelderland ligt één van de oudste bossen van Nederland, het Speulderbos. Het is een gevarieerd bosgebied met afwisselende delen eiken, sparren en beuken. En het was gisteren schitterend om er doorheen te wandelen. Er lag een dik pak sneeuw van circa 15 cm en alle takken waren nog met sneeuw bedekt. Eén van die zeldzame dagen dat je van tevoren al weet dat er een kans bestaat om topplaten te maken. Ruim voor zonsopkomst ter plekke en dan het gebied in. En het licht was prachtig, mooi strijklicht door de bomen heen op de toppen van de beuken en een perfekte belichting door de reflectie van de sneeuw. Het normaal vrij donkere bos licht daardoor helemaal op. Met name de beukenbos gedeelten vind ik schitterend. Hier staan eeuwenoude bomen die in de meest vreemde kronkels zijn gegroeid. Door de lokale bevolking worden ze daarom van oudsher al de dansende bomen genoemd. Als het namelijk wat mistig is in het bos door grondnevel, dan lijken de bomen door de nevel heen te bewegen. Vandaar de naam dansende bomen. Mijn foto's zijn ook van deze bomen, en je ziet dat je door twee totaal verschillende belichtingen te kiezen toch twee topfoto's kunt overhouden. Het doorkijkje door het sparrenbos op de dansende bomen is zwaar onderbelicht, terwijl de andere opnames juist iets overbelicht zijn om dit resultaat te krijgen. Ik ben met beide opnames in ieder geval enorm blij.

De Noordmolen

Vanochtend maar eens op zoek geweest naar een mooie plek voor herfstfoto's. Op zoek dus naar kleur : geel, rood, oranje en bruin. De typische najaarskleuren. Ik besluit om eens een voor mij nieuw bosrijk gebied te zoeken met een waterpartij erbij. Kleur en reflectie, een perfecte combinatie. Na een uurtje googelen kom ik uiteindelijk uit bij landgoed Twickel. Dit ligt bij Delden en is een oud kasteel met veel bos. Eén van de onderdelen van het landgoed is een watermolen, de "Noordmolen" genaamd. En dat werd het doel. Vanmorgen om 5.45 uur opgestaan en op stap naar Twickel. Ruim voor zonsopkomst ben ik op lokatie en verken de voor mij nieuwe omgeving. Al gauw blijken er prima mogelijkheden aanwezig voor kleurrijke platen. Ik bepaal de plekken waar ik de opnames wil maken, schiet wat proefopnames, en dan is het wachten tot de zon boven de horizon komt. Een uurtje blauwbekken volgt, want hier in Twente is het vanochtend op kniehoogte al bijna -10 graden. Knap koud dus ! Kort voor 8.00 uur is het dan zover, er komt kleur in de omgeving door de eerste gefilterde zonnestralen. Helaas geen mooie lucht met spectaculaire wolken, maar wel een heel mooi sfeertje door de knallende kleuren. Na een uurtje intensief fotograferen is het mooiste licht wel weg en pak ik weer in. Uiteindelijk heb ik er toch acht mooie foto's aan overgehouden. Hier vier van de mooisten. De rest staat weer op de site.

Paddo's

Net als veel andere natuurfotografen geniet ik ook volop van de herfst. Die mooie kleuren, de grondmist met de mooie landschappen en natuurlijk ook de paddestoelen. Overal komen ze boven de grond in allerlei kleuren en vormen. En dat vraagt erom om vastgelegd te worden. Gisteren ben ik naar de Noetselerberg geweest, onderdeel van de Sallandse Heuvelrug, om wat landschappen en paddestoelen te fotograferen. En ik blijf het moeilijk vinden om wat originele opnames te maken van deze paddo's. Klein, en vaak moeilijk te benaderen omdat ze zo dicht op de grond groeien. In de meest onmogelijke houdingen lig ik voor en liefst onder de kleine schimmeluitgroeisels. Dan zoeken naar een goede compositie, instellen van de belichting en soms inflitsen om bepaalde delen op te lichten. Vele pogingen gaan direkt de prullenbak in, en in elke volgende opname is er een kleine aanpassing. Goh, wat is digitaal dan toch mooi. Opname, kijken op het schermpje naar compositie en op het histogram of het gehele bereik er wel in zit, dan de correcties toepassen en opnieuw schieten. Heerlijk om te doen, ik geniet dan volop. En dan thuis de spanning als de opnames langzaam in beeld komen op het grote scherm. De kleine schermpjes achterop de camera's willen nog wel eens vertekenen. Denk je dat de opname haarscherp is, blijkt het het toch net niet te zijn. Maar uiteindelijk blijft er altijd wel wat over. Gisteren was dit het resultaat.

Buurserzand

Vanochtend maar weer eens vroeg op stap geweest. Hoewel, vroeg ? Eén van de voordelen van de herfst is dat de zonsopkomst pas tegen acht uur plaats vind. Alle tijd dus om tijdig op de plek te komen waar je wilt fotograferen, zonder dat je voor dag en dauw (zoals in de zomer) je bed uit moet. Ik besluit om naar het Buurserzand te gaan, een mooi natuurgebied kort bij mijn huis. Enkele weken geleden heb ik hier een mooie waterplas ontdekt, die echter door de langdurige droogte vrijwel leeg stond. Met de grote hoeveelheid regen van de afgelopen week moest het nu snel gevuld zijn, en inderdaad, bij aankomst was er een fatsoenlijk wateroppervlak aanwezig. Perfecte omstandigheden voor een spiegelfoto. Beetje grondmist, mooi zacht licht en dreigende bewolking.
Camera op statief, verloopfilters ervoor (opheffen van het enorme contrastverschil tussen lucht en land) en dan het goede moment afwachten. En het licht was mooi ! Door  de dreigende, donkere bewolking ontstond prachtig strijklicht. Warm, bijna gelig licht. En een mooie reflectie in het spiegelgladde water. Dat leverde gelijk de eerste mooie opname van de ochtend op. Even later stond de zon wat hoger, maar was nog steeds mooi en warm van kleur. Ik stond ondertussen midden in het venige gedeelte van het Buurserzand en de warme kleuren van het alom aanwezige pijpestrootje versterkten de warme kleuren nog eens. Prachtig ! En als toetje op de ochtend kwam ik vlak bij de parkeerplaats nog een stel Hereford koeien tegen, waarvan er één heel mooi in het licht stond. Toevallig kwamen er een aantal mountainbikers langs rijden. Meestal heb ik een pokkehekel aan deze fietsers, want al het wild dat er nog zit is dan wel vertrokken, maar in dit geval droegen ze prachtig bij aan de sfeer van de foto.
Ik ben er in ieder geval bijzonder tevreden mee.

Borders at Work

Schitterend, gedreven, supergeconcentreerd en prachtig om naar te kijken. De Border Collies zijn een genot om te fotograferen. Vandaag ben ik naar een clinic geweest van Wiet van Dongen, de handler van deze Border Collies. Zij is Nederlands kampioen met haar hond Blaze en vandaag liet ze ons zien hoe ze deze honden traint. Dan is er voor mij natuurlijk maar één ding mogelijk : foto's maken. Het is weliswaar niet echte natuur, maar deze honden staan qua gedrag nog zo dicht bij de natuur dat ik het toch schitterend vind m hier wat mee te doen. Het gaat super gedreven en soms ook supersnel. De schapen worden scherp in de gaten gehouden door de werkhonden en zodra er een commando komt van Wiet, of als de hond ziet dat er ingegrepen moet worden dan volgt er een razendsnelle correctie van de richting waarin de schapen moeten gaan. Fotografisch enorm leuk om te doen. De felle ogen met die havikenblik ! Gaaf. Wel lastig om mooie opnames te maken die laten zien wat de dieren doen. Ik heb geprobeerd om de aktie en de concentratie van de dieren vast te leggen. Dus langere sluitertijden en het mee "pannen" om de beweging in de foto te krijgen. Werken op ooghoogte, dus geregeld plat op de buik. Maar het resultaat is er dan ook wel naar ! Aktiefoto's waar ik zeer tevreden over ben.`De rest van de serie staat op dit moment ook online. Moeite van het kijken waard vind ik.